شماره ۲۴۲ - چنین که تشنه بخون لعل یاربی سبب است

چنین که تشنه بخون لعل یاربی سبب است
هلاک ما عجبی نیست زندگی عجب است ۱

من از ادب نشمارم سگ درت خود را
که آدمش نشمارند هرکه بی ادب است ۲

اگرچه خاک شدم رخ متاب ای خورشید
که ذره ذره غبارم هنوز در طلب است ۳

به مجلسی که بود هزار دل پرخون
چه جای ساغر عیش و پیاله طرب است ۴

ز استخوان چه عجب در رطب کزوما را
بجای مغز ز پیکان در استخوان رطب است ۵

فکند از آن سخنت شور در عجم اهلی
که چاشنی حدیث تو از شه عرب است ۶