هوش مصنوعی:
این متن عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق شدید شاعر به معشوق است که او را قبلهگاه دل عشاق میداند. شاعر از تأثیر نور و بوی معشوق بر زندگی خود میگوید و آرزو میکند که تمام لحظات زندگیاش با یاد معشوق سپری شود. او حتی خاک کوی معشوق را بر آب حیات ترجیح میدهد و معتقد است که زندگی بدون معشوق ارزشی ندارد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
شماره ۲۴۴ - آن بت که قبله دل عشاق روی اوست
آن بت که قبله دل عشاق روی اوست
هرجا که هست روی دل ما بسوی اوست ۱
ای دل چراغ دیده تاریک بر فروز
تا خانه روشن از اثر شمع روی اوست ۲
من خاک کوی او نفروشم بآب خضر
سرچشمه حیات هم از خاک کوی اوست ۳
چون هرکه هست آرزویی دارد از جهان
دل را گناه چیست گرش آرزوی اوست ۴
بی روی و موی او نه شبم خوش نه روزهم
چون روز و شب مراد دلم روی و موی اوست ۵
یعقوب نور دیده دهد بوی یوسفش
وین نور دیده زندگی ما ببوی اوست ۶
اهلی حیات وصل کند جستجو چو خضر
مقصود ازین حیات همین جستجوی اوست ۷
هرجا که هست روی دل ما بسوی اوست ۱
ای دل چراغ دیده تاریک بر فروز
تا خانه روشن از اثر شمع روی اوست ۲
من خاک کوی او نفروشم بآب خضر
سرچشمه حیات هم از خاک کوی اوست ۳
چون هرکه هست آرزویی دارد از جهان
دل را گناه چیست گرش آرزوی اوست ۴
بی روی و موی او نه شبم خوش نه روزهم
چون روز و شب مراد دلم روی و موی اوست ۵
یعقوب نور دیده دهد بوی یوسفش
وین نور دیده زندگی ما ببوی اوست ۶
اهلی حیات وصل کند جستجو چو خضر
مقصود ازین حیات همین جستجوی اوست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۳ - خونم به جور تیغ تو در گردن خودست
گوهر بعدی:شماره ۲۴۵ - نه از طرب هوس گشت با غم افتادست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.