شماره ۲۵۱ - درخت وادی ایمن بنور عشق کسی است

درخت وادی ایمن بنور عشق کسی است
اگرنه عشق بود هرچه هست خار و خسی است ۱

چو صبح همنفس مهر آفتابی باش
مزن به هر زه نفس زانکه زندگی نفسی است ۲

خراب سیمبری باش و گنج زر بگذار
که در خرابه عالم ازین متاع بسی است ۳

دلی که عاشق شمعی بود چو پروانه
اگر نسوخت نه عاشق بود که بوالهوسی است ۴

کسی چو خضر بآب بقا رسد اهلی
که یار تشنه لبی دستگیر باز پسی است ۵