شماره ۲۶۱ - شیشه دل بهر خوبانم ز دست افتاده است

شیشه دل بهر خوبانم ز دست افتاده است
کار دل از دست خوبان در شکست افتاده است ۱

در گلستان جمالت زان دو چشم می پرست
کافری خونخواره در هر گوشه مست افتاده است ۲

با نهال قامتت چون سایه ای سرو سهی
سربلندی چون کند طوبی که پست افتاده است ۳

او که در عشق از غم دین پند عاشق میدهد
گو غم خود خور که عاشق بت پرست افتاده است ۴

نیست ما را غم که دین و دل فتاد از دست ما
می بده ساقی که اکنون هرچه هست افتاده است ۵

کی نهم جام می از کف چون دهم آسان ز دست
گوهری کز چشمه خضرم بدست افتاده است ۶

جز سر زلف تو صید خاطر اهلی نکرد
این چنین صیدی کسی را کم به شست افتاده است ۷