شماره ۲۶۴ - رفتی و نقش روی تو از چشم تر نرفت

رفتی و نقش روی تو از چشم تر نرفت
خال توام چو مردم چشم از نظر نرفت ۱

خاری که از ره تو بپای دلم خلید
تا سر نزد ز خاک من از دل بدر نرفت ۲

کارم به جان رسید ز زخم زبان خلق
جان رفت و زخم طعنه خلق از جگر نرفت ۳

هرگز بسر نرفت شبی کز غمت چو شمع
دود دلم بگنبد افالک بر نرفت ۴

رفتم بخاک و زیر سر از حسرتم بماند
دستی که هرگزم بکسی در کمر نرفت ۵

مردم چو شمع و کار من از پیش عاقبت
با سوز گریه شب و آه سحر نرفت ۶

اهلی اگرچه غرقه بخون می شود در اشک
بی سیل گریه یکنفس او بسر نرفت ۷