هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، غزلی عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از شکستن سبوی می و آبروی خود در میان مغبچگان سخن میگوید. او به ناکامیهای عشقی و آرزوهای بربادرفته اشاره میکند و از فلک ستمگر و سنگ ملامت گله میکند. در نهایت، شاعر به بیفایده بودن گفتگوهای عاشقانه در این شرایط اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیدهای است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات به مینوشی و مستی ممکن است برای گروههای سنی پایینتر مناسب نباشد.
شماره ۲۷۸ - بکوی میکده آخر سبوی ما بشکست
بکوی میکده آخر سبوی ما بشکست
میان مغبچگان آبروی ما بشکست ۱
بکام تشنه ما بود شربت دیدار
فلک بدست ستم در گلوی ما بشکست ۲
گذشته بود ز حد آرزو پرستی ما
خلیل عشق بت آرزوی ما بشکست ۳
بکنج صومعه بودیم مست هی هی ذکر
درآمد آن صنم و های هوی ما بشکست ۴
چه جای مستی و دیوانگی و بی باکی است
کنون که سنگ ملامت سبوی ما بشکست ۵
کرشمه یی که مه نو بر آسمان میکرد
بگوشه نظری تند خوی ما بشکست ۶
دگر حکایت مجنون که بشنود؟ اهلی
کنون ک معرکه اش گفتگوی ما بشکست ۷
میان مغبچگان آبروی ما بشکست ۱
بکام تشنه ما بود شربت دیدار
فلک بدست ستم در گلوی ما بشکست ۲
گذشته بود ز حد آرزو پرستی ما
خلیل عشق بت آرزوی ما بشکست ۳
بکنج صومعه بودیم مست هی هی ذکر
درآمد آن صنم و های هوی ما بشکست ۴
چه جای مستی و دیوانگی و بی باکی است
کنون که سنگ ملامت سبوی ما بشکست ۵
کرشمه یی که مه نو بر آسمان میکرد
بگوشه نظری تند خوی ما بشکست ۶
دگر حکایت مجنون که بشنود؟ اهلی
کنون ک معرکه اش گفتگوی ما بشکست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۷ - همچو چنگ افغان من بی زخم بیدادی نخاست
گوهر بعدی:شماره ۲۷۹ - امروز غیر غم زتو هیچم نصیب نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.