هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، درد عاشقی، و رهایی از تعلقات دنیوی سخن می‌گوید. او خود را طبیب عاشقان می‌داند و درمان درد عشق را ترک دارو (وابستگی‌ها) معرفی می‌کند. همچنین، از مهربانی با دشمنان و نامهربانی با دوستان بی‌وفا انتقاد می‌کند و در نهایت، خود را بنده حسن و آزاده مانند اهل عشق معرفی می‌نماید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و انتقاد از روابط انسانی نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۸۴ - با من از مشکین غزالان گرنه بوی آشناست

با من از مشکین غزالان گرنه بوی آشناست
آهویان را با من مجنون صفت انس از کجاست ۱

نیست جای هر کسی در حلقه زنجیر عشق
هر کجا آزاده یی می بینم اینجا مبتلاست ۲

من طبیب عاشقانم نیک میدانم علاج
بهترین درمان درد عاشقان ترک دواست ۳

دست این شکر لبان در گردن ما کی رسد
گردن ما همچو قمری لایق طوق بلاست ۴

روشن است از نور خورشید رخش هر ذره یی
بی نصیب این ذره یاب از سیه بختی چراست ۵

مهربان با دشمنان با دوستان نامهربان
مهربانی حق آن نامهربان بی وفاست ۶

بنده حسنم دگر دربند چیزی نیستم
همچو اهلی عاشق آزاده در عالم کجاست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۳ - دل مرده از آنم که مسیحا نفسی نیست
گوهر بعدی:شماره ۲۸۵ - تا نشد چون نافه خون، دل بوی دلجویی نیافت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.