هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عتاب و ناز معشوق به عنوان نشانهای از محبت یاد میکند و بیان میدارد که حتی قهر و خشم او نیز دوستداشتنی است. شاعر به کمالطلبی خود اشاره کرده و عشق را بالاترین مطلوب میداند. او از دوری یار مینالد اما آن را نیز زیبا میخواند. در پایان، شاعر از دلشدگی و رمز و رازهای عشق سخن میگوید و از معشوق میخواهد که به او توجه کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۳۱۴ - عتاب و ناز تو با من ز غایت خوبی است
عتاب و ناز تو با من ز غایت خوبی است
که قهر و خشم بتان شیوه های محبوبیست ۱
من از کمال طلب همچو خضر می یابم
که آنچه می طلبم در کمال مطلوبیست ۲
کنون که یار زما میرمید میدانیم
که زشت نامی ما در نهایت خوبیست ۳
تو سایه کم مکن از سر مرا که سایه سرو
چه کار آید اگر نیز سایه طوبیست ۴
سوی تو مرغ دل آمد حکایت از وی پرس
که رمزهای نهانی نه حرف مکتوبیست ۵
گر آستان تو اهلی بدیده رفت مرنج
که کار عاشق درمانده آستان روبیست ۶
که قهر و خشم بتان شیوه های محبوبیست ۱
من از کمال طلب همچو خضر می یابم
که آنچه می طلبم در کمال مطلوبیست ۲
کنون که یار زما میرمید میدانیم
که زشت نامی ما در نهایت خوبیست ۳
تو سایه کم مکن از سر مرا که سایه سرو
چه کار آید اگر نیز سایه طوبیست ۴
سوی تو مرغ دل آمد حکایت از وی پرس
که رمزهای نهانی نه حرف مکتوبیست ۵
گر آستان تو اهلی بدیده رفت مرنج
که کار عاشق درمانده آستان روبیست ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۳ - با یکدم وصلت غم عالم نتوان گفت
گوهر بعدی:شماره ۳۱۵ - کسی که حق حریفان مهربان نشناخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.