شماره ۳۱۵ - کسی که حق حریفان مهربان نشناخت

کسی که حق حریفان مهربان نشناخت
سزاست گر جگرش جور ناکسان خون ساخت ۱

دریغ نیست مرا جان اگر چه دیر نماند
دریغ صحبت دیرین و حق دید و شناخت ۲

رمید مرغ دل ما از آن چمن آن روز
که سنگ تفرقه ایام در جهان انداخت ۳

چه آتشی است که در جان من فراق افکند
که همچو شمع مرا مغز استخوان بگداخت ۴

به نقش بازی ایام دل منه اهلی
که برد نردمراد از فلک؟ که باز نباخت ۵