هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از بیتوجهی معشوق و رنج عشق ناکام میگوید. او عشق را فضیلتی مردانه میداند که نیاز به پوشش ندارد و از درد فراق و بیقراری دل سخن میگوید. همچنین، اشارهای به دنیاگرایی و تفاوت آن با عشق حقیقی دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند رنج عشق و مرگ ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۳۱۷ - هرگز بوفا چشم خوشت جانب من نیست
هرگز بوفا چشم خوشت جانب من نیست
میلت بمن سوخته یک چشم زدن نیست ۱
در معرکه عشق تو هرکس که شهید است
مردست و بر او حاجت چادر ز کفن نیست ۲
در خون جگر گردم و گلگشت من اینست
مرغ دل ما را هوس گشت چمن نیست ۳
ایخواجه ترا گفت و شنید از پی دنیاست
من بنده عشقم بتوام هیچ سخن نیست ۴
اهلی، اگر از شرم و حیا پرسی از آن شوخ
در غنچه سخن هست و در آن غنچه دهن نیست ۵
میلت بمن سوخته یک چشم زدن نیست ۱
در معرکه عشق تو هرکس که شهید است
مردست و بر او حاجت چادر ز کفن نیست ۲
در خون جگر گردم و گلگشت من اینست
مرغ دل ما را هوس گشت چمن نیست ۳
ایخواجه ترا گفت و شنید از پی دنیاست
من بنده عشقم بتوام هیچ سخن نیست ۴
اهلی، اگر از شرم و حیا پرسی از آن شوخ
در غنچه سخن هست و در آن غنچه دهن نیست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۶ - گر به کوثر نظر ز نیکو عملی است
گوهر بعدی:شماره ۳۱۸ - هوا خوش است و مرا بی رخ تو دل خوش نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.