شماره ۳۱۸ - هوا خوش است و مرا بی رخ تو دل خوش نیست

هوا خوش است و مرا بی رخ تو دل خوش نیست
هوای خوش چکند هرکه خاطرش خوش نیست ۱

گل جمال تو شد تا چراغ بزم افروز
چو لاله نیست دلی کز غمت در آتش نیست ۲

اگر پری طلبم چون تو آدمی نبود
در آدمی نگرم چون تو کس پریوش نیست ۳

بپوش بهر خدا زلف همچو ز نارت
که نیست هیچ مسلمان کزو مشوش نیست ۴

بسر نرفت بهاری که بی تو اهلی را
خزان چهره بخون جگر منقش نیست ۵