هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و وفاداری خود به معشوق سخن میگوید، حتی اگر معشوق بدخو و نامهربان باشد. او تأکید میکند که محبتش بیچشمداشت است و ناز معشوق را نه از سر تندی، بلکه از روی علاقه میداند. شاعر از رنجهای عشق شکایت دارد اما همچنان معشوق را کامل و بیعیب میبیند و نالههایش را بیهوده نمیداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و صنایع ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۳۲۵ - گر کشد خصم بزور از کف من دامن دوست
گر کشد خصم بزور از کف من دامن دوست
چکند با کشش دل که میانمن و اوست ۱
غایت مهر و وفا داری من می بیند
ناز او با من از آن است نه از تندی خوست ۲
با که گویم غم بدخویی آن مایه لطف
که ببخت من شوریده چنین عربده جوست ۳
ایکه سر تا قدمت جمله نکو می بینم
اینکه باما بسر جور و جفایی نه نکوست ۴
صوت بلبل نبود غیر دعا گویی گل
گوش کن ناله اهلی و مگو بیهده گوست ۵
چکند با کشش دل که میانمن و اوست ۱
غایت مهر و وفا داری من می بیند
ناز او با من از آن است نه از تندی خوست ۲
با که گویم غم بدخویی آن مایه لطف
که ببخت من شوریده چنین عربده جوست ۳
ایکه سر تا قدمت جمله نکو می بینم
اینکه باما بسر جور و جفایی نه نکوست ۴
صوت بلبل نبود غیر دعا گویی گل
گوش کن ناله اهلی و مگو بیهده گوست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۴ - گردون که کین اهل نظر در نهاد اوست
گوهر بعدی:شماره ۳۲۶ - یافت از یوسف پدر بویی اگر رویش نیافت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.