هوش مصنوعی:
این شعر به موضوع عشق و آموختن از طریق تجربیات زندگی میپردازد. شاعر از شمع و پروانه به عنوان نمادهای عشق و فداکاری یاد میکند و به تأثیر عشق در آموختن درسهای زندگی اشاره دارد. همچنین، به مفاهیمی مانند حرص، فداکاری و علم الهی پرداخته شده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات عاشقانه و نمادین نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۳۸ - در سوختنم آنکه بر افروختن آموخت
در سوختنم آنکه بر افروختن آموخت
شمعی است که پروانه ازو سوختن آموخت ۱
آنروز که تعلیم نظر کرد مرا عشق
اول ز رخ غیر نظر دوختن آموخت ۲
دل سوختن آموخت چو پروانه بعاشق
آنکس که بدان شمع برافروختن آموخت ۳
بلبل ز سرشک از غم گل دانه فشان است
مورست که حرصش همه اندوختن آموخت ۴
از فیض ازل علم نظر بازی اهلی
فنی است که بی زحمت آموختن آموخت ۵
شمعی است که پروانه ازو سوختن آموخت ۱
آنروز که تعلیم نظر کرد مرا عشق
اول ز رخ غیر نظر دوختن آموخت ۲
دل سوختن آموخت چو پروانه بعاشق
آنکس که بدان شمع برافروختن آموخت ۳
بلبل ز سرشک از غم گل دانه فشان است
مورست که حرصش همه اندوختن آموخت ۴
از فیض ازل علم نظر بازی اهلی
فنی است که بی زحمت آموختن آموخت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۷ - همه راست میل خالی که بر آن رخ جمیلست
گوهر بعدی:شماره ۳۳۹ - گفتی چمن بوقت گل ای همنفس خوش است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
