شماره ۳۴۸ - بحق شام وصال و بعهد روز نخست

بحق شام وصال و بعهد روز نخست
که روز و شب دل من در هوای صحبت تست ۱

فدای ناز تو ایسرو نازنینان اند
که خوش تر از تو درین باغ سروناز نرست ۲

نه رحم داد سپهر و نه رحمتی هرگز
ترا ز سخت دلی و مرا ز طالع سست ۳

چه لطف بود که ساقی بخاکساران کرد
که صد غبار غم از دل به نیم جرعه بشست ۴

اگرچه زخم درون به شود بمرهم عشق
خوشا کسی که دل کس نخست هم ز نخست ۵

دل از شکسته خود برمکن که راست دل است
بحق شاه که اهلی شکسته ایست درست ۶