شماره ۳۷۰ - گرچه ز گلهای می دامن ما شستنی است

گرچه ز گلهای می دامن ما شستنی است
شستن دامن ز می غایت تر از دامنی است ۱

به که نگردد رقیب دوست که این دیو ره
دشمنی اش دوستی دوستی اش دشمنی است ۲

سوختگان را مبین خوار که آن شاه حسن
شب همه شب تا سحر همنفس گلخنی است ۳

خیز و به میخانه کش رخت که در خانقه
در سر پیران ره وسوسه رهزنی است ۴

اهلی اگر عاشقی فاش مکن سر عشق
قصه معراج دل نکته ناگفتنی است ۵