هوش مصنوعی: این متن شعری است که به موضوعات عشق، تقدیر، رنج‌های زندگی، و نصیحت‌های پیران به جوانان می‌پردازد. شاعر از عشق و بلاهای آن سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که انسان در برابر تقدیر ناتوان است. همچنین، به بی‌فایده بودن نصیحت برای جوانان و نیاز به تسلیم در برابر غم اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات به موضوعاتی مانند رنج و تسلیم در برابر تقدیر می‌پردازند که ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.

شماره ۳۸۸ - کس بخود دلبسته آنزلف چون زنجیر نیست

کس بخود دلبسته آنزلف چون زنجیر نیست
پای بند کس بجز سر رشته تقدیر نیست ۱

گر ز تیغش رخنه یی درجان نشد تقصیر ماست
یکسر مو باری از مژگان او تصیر نیست ۲

تیر باران بلا از بسکه آمد بر تنم
هر بن مویم که بینی بی نشان تیر نیست ۳

گفتم آخر کم ز تکبیری اگر عاشق کشی
گفت قتل پشه یی را حاجت تکبیر نیست ۴

دل گرفت از عالمم چون مرغ برخواهم پرید
بیش از اینم طاقت این خانه دلگیر نیست ۵

پند پیران سود میدارد جوانانرا ولی
نوجوانان را سرو سودای پند پیر نیست ۶

اهلی اندر دام غم تسلیم شو اندیشه چند
تا نگردی کشته در دام بلا تدبیر نیست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۸۷ - گر نمیخواهی مرا، صید دل غمدیده چیست
گوهر بعدی:شماره ۳۸۹ - درد می مرهم ریش دل بیمار غم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.