شماره ۳۹۰ - چشم دلم چو دیده از آن شمع روشن است

چشم دلم چو دیده از آن شمع روشن است
آنشوخ نور چشم و چراغ دل من است ۱

ای سرو خوشخرام که از دیده میروی
جان میرود ز رفتن تو، این چه رفتن است ۲

پیش توام خموش من بیزبان ولی
با یاد تست هر سر مویم که بر تن است ۳

مجنون خار خار بیابان محنتم
این بخش ماست گر همه آفاق گلشن است ۴

دل دم نزد از اینهمه پیکان تیر تو
دل نیست این که هست مرا کوه آهن است ۵

دامان پاکش آینه دل جلا دهد
ما را صفای سینه از آن پاکدامن است ۶

رحمی بحال اهلی دیوانه کی کنی؟
پیش تو آه سینه او دود گلخن است ۷