هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، احساسات عمیق عاشقانه و درد فراق را بیان میکند. شاعر از عشق، رنجهای ناشی از آن، و زیبایی معشوق سخن میگوید و از مفاهیمی مانند اشک، دلسوختگی، و زیبایی طبیعت برای توصیف احساسات خود استفاده میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و احساساتی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است نیاز به درک ادبی بالاتری داشته باشند.
شماره ۳۹۱ - شمع روی تو نه افروخته چشم من ازوست
شمع روی تو نه افروخته چشم من ازوست
این چراغیست که چشم همه کس روشن ازوست ۱
دست در گردنت آن زلف بهل تافکند
که ترا خون من سوخته در گردن ازوست ۲
دهنت گرچه بود مرهم دل هیچ نگفت
که دل ریش مرا اینهمه خون خوردن ازوست ۳
یارب از باد خزانی ورقش زرد مباد
آن گل تازه که فیروزی صد گلشن ازوست ۴
آه از آنشوخ پریزاده که صد عاشق زار
مست و مجنون و جگر سوخته در گلخن ازوست ۵
خرمن حسن بتانرا مژه در پاشم
خوشه چین است که آرایش صد خرمن ازوست ۶
اهلی از سینه برون کن دل خونین شده را
ز آنکه آلودگی دیده ترا دامن ازوست ۷
این چراغیست که چشم همه کس روشن ازوست ۱
دست در گردنت آن زلف بهل تافکند
که ترا خون من سوخته در گردن ازوست ۲
دهنت گرچه بود مرهم دل هیچ نگفت
که دل ریش مرا اینهمه خون خوردن ازوست ۳
یارب از باد خزانی ورقش زرد مباد
آن گل تازه که فیروزی صد گلشن ازوست ۴
آه از آنشوخ پریزاده که صد عاشق زار
مست و مجنون و جگر سوخته در گلخن ازوست ۵
خرمن حسن بتانرا مژه در پاشم
خوشه چین است که آرایش صد خرمن ازوست ۶
اهلی از سینه برون کن دل خونین شده را
ز آنکه آلودگی دیده ترا دامن ازوست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۰ - چشم دلم چو دیده از آن شمع روشن است
گوهر بعدی:شماره ۳۹۲ - دینم ببرد آن بت و گوید که جان کجاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.