شماره ۳۹۲ - دینم ببرد آن بت و گوید که جان کجاست

دینم ببرد آن بت و گوید که جان کجاست
ناصح که کرد منع دلم، این زمان کجاست ۱

گفتی که جای یار مکن جز درون جان
ما فرق تا قدم همه یاریم، جان کجاست ۲

چون شمع مردم از غم و اکنون که با توام
خواهم که شرح غم دهم، اما زبان کجاست ۳

هجرم امان نداد که میرم پای تو
جایی که مرگ تیغ برآرد، امان کجاست ۴

هشیار را عنان صبوری بکف بود
دل مست اوست، در کف مستان عنان کجاست ۵

گر بهر کعبه از در او میروی مرو
بنشین که کعبه یی به ازین آستان کجاست ۶

اهلی مگو که ماهر خان را وفا نماند
اول تو خود بگو که وفادار جهان کجاست ۷