شماره ۳۹۴ - رقیب از کوی آن دهقان پسر رفت

رقیب از کوی آن دهقان پسر رفت
بیا ساقی، که مرک از ده بدر رفت ۱

بده جام می صافی که از دل
غبار غم بصد خون جگر رفت ۲

زرشک حال خورشید از شفق پرس
که در خون جگر روزش بسر رفت ۳

شب هجرم ندارد صبح گویا
چراغ صبح بر باد سحر رفت ۴

مگو ای عاشق از کشتن حذر کن
چو عاشق شد کسی کار از حذر رفت ۵

چراغ دیده ام گردید بی نور
دمی کان نور چشمم از نظر رفت ۶

به دستاویز سر میخواست اهلی
که در کویش رود سر پیشتر رفت ۷