هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عرفانی و اخلاقی است که بر پذیرش غمها به عنوان بخشی از لطف الهی تأکید دارد. شاعر بیان میکند که غمها نیز مانند شادیها از الطاف خداوند هستند و نباید از آنها گریزان بود. همچنین، اشاره میکند که دردها و رنجها زمانی ارزشمندند که درمانی برای آنها وجود داشته باشد و دوستی و عشق میتواند تسکیندهنده باشد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل پیامهای اخلاقی و عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۴۰۰ - می خور که فکر عالم پر غم نباشدت
می خور که فکر عالم پر غم نباشدت
عالم خوش است اگر غم عالم نباشدت ۱
با غم دلا بساز که این هم ز لطف اوست
با او چه میکنی اگر این غم نباشدت ۲
زان درد خوشه چین نکند در دل تو کار
کز خرمن مراد جوی کم نباشدت ۳
در صید مرغ دل رخ همچون گلت بس است
حاجت بدام سنبل پر خم نباشدت ۴
زخمی که یار مرهم او می شود چه غم
زخم آن زمان بد است که مرهم نباشدت ۵
کی سر غیب روی نماید چو جم ترا
گر روی دوست آینه جم نباشدت ۶
اهلی چو از غم تو دل دوست خرم است
غمگین مباش گر دل خرم نباشدت ۷
عالم خوش است اگر غم عالم نباشدت ۱
با غم دلا بساز که این هم ز لطف اوست
با او چه میکنی اگر این غم نباشدت ۲
زان درد خوشه چین نکند در دل تو کار
کز خرمن مراد جوی کم نباشدت ۳
در صید مرغ دل رخ همچون گلت بس است
حاجت بدام سنبل پر خم نباشدت ۴
زخمی که یار مرهم او می شود چه غم
زخم آن زمان بد است که مرهم نباشدت ۵
کی سر غیب روی نماید چو جم ترا
گر روی دوست آینه جم نباشدت ۶
اهلی چو از غم تو دل دوست خرم است
غمگین مباش گر دل خرم نباشدت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۳۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۹ - آنکس طلبد کعبه که بیگانه عشق است
گوهر بعدی:شماره ۴۰۱ - از جلوه محبت خورشید حسن دوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.