هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، از عشق و سوز دل سخن میگوید. شاعر با بیان احساسات عمیق خود، از ملامت ناصح میگوید و عشق را بالاتر از هر هنری میداند. او تمام وجودش را نثار معشوق میکند و از تیغ عشق سخن میگوید. در نهایت، شعر به زیباییهای معشوق و اهمیت عشق اشاره دارد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از عبارات مانند «تیغ» و «سوز دل» ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۴۰۷ - شمعی که ز سوز دل گرمش خبری هست
شمعی که ز سوز دل گرمش خبری هست
زان است که با عاشق خویشش نظری هست ۱
ناصح چه ملامت کنی ام روی نکو بین
جز روی من و روی تو روی دگری هست ۲
گفتی که کباب از جگرت میکنم امشب
از چشم بد مست کسی را جگری هست؟ ۳
عقل و دل و دین جمله نثار قدمت شد
ور کار بجان میرسد آنهم قدری هست ۴
دارند سری با سر تیغت همه عالم
تو تیغ برآور که مرا نیز سری هست ۵
صاحب نظران قدر دو رخسار تو دانند
بیدیده چه دانست که شمس و قمری هست ۶
اهلی همه کس عیب تو از عشق کند لیک
مشنو بجز عشق کسی را هنری هست ۷
زان است که با عاشق خویشش نظری هست ۱
ناصح چه ملامت کنی ام روی نکو بین
جز روی من و روی تو روی دگری هست ۲
گفتی که کباب از جگرت میکنم امشب
از چشم بد مست کسی را جگری هست؟ ۳
عقل و دل و دین جمله نثار قدمت شد
ور کار بجان میرسد آنهم قدری هست ۴
دارند سری با سر تیغت همه عالم
تو تیغ برآور که مرا نیز سری هست ۵
صاحب نظران قدر دو رخسار تو دانند
بیدیده چه دانست که شمس و قمری هست ۶
اهلی همه کس عیب تو از عشق کند لیک
مشنو بجز عشق کسی را هنری هست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۶ - آنشمع که حسنش دل ارباب وفا سوخت
گوهر بعدی:شماره ۴۰۸ - ناله من جان غم پرورد میداند که چیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.