هوش مصنوعی:
این متن شعری است که درد و رنج عشق را بیان میکند. شاعر از غم و زخمهای دل سخن میگوید و اشاره میکند که تنها کسانی که این دردها را تجربه کردهاند، میتوانند آن را درک کنند. همچنین، به موضوع عشق یکطرفه و ناآگاهی معشوق از رنج عاشق اشاره میشود. در پایان، شاعر از ارزش درد و رنجی میگوید که در راه عشق متحمل شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد و رنج عشق نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۴۰۸ - ناله من جان غم پرورد میداند که چیست
ناله من جان غم پرورد میداند که چیست
زخم دل سخت است صاحب درد میداند که چیست ۱
مست ناز است آن بت سنگین دل فارغ ز عشق
کافرم گر آه گرم و سرد میداند که چیست ۲
گرچه لیلی همچو مجنون چاشنی از عشق یافت
عاشقی لیلی چه داند مرد میداند که چیست ۳
موجب وصل طبیب ماست روی زرد ما
خسته دل قدر روی زرد میداند که چیست ۴
قدر اهلی را که میداند که گرد راه اوست
او که گرد انگیخت هم در گرد میداند که چیست ۵
زخم دل سخت است صاحب درد میداند که چیست ۱
مست ناز است آن بت سنگین دل فارغ ز عشق
کافرم گر آه گرم و سرد میداند که چیست ۲
گرچه لیلی همچو مجنون چاشنی از عشق یافت
عاشقی لیلی چه داند مرد میداند که چیست ۳
موجب وصل طبیب ماست روی زرد ما
خسته دل قدر روی زرد میداند که چیست ۴
قدر اهلی را که میداند که گرد راه اوست
او که گرد انگیخت هم در گرد میداند که چیست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۷ - شمعی که ز سوز دل گرمش خبری هست
گوهر بعدی:شماره ۴۰۹ - نیست کس، خورشید من، کو درد پرورد تو نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.