هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از عشق و دلدادگی سخن می‌گوید. او از درد عشق و فداکاری در راه معشوق صحبت می‌کند و بیان می‌کند که عاشق واقعی همه چیز را در راه محبوب خود فدا می‌کند. همچنین، شاعر از نگاه غریب معشوق و تأثیر آن بر خود یاد می‌کند و از پند و اندرز دیگران بی‌اعتنایی می‌کند. در پایان، او از جمال معشوق و تأثیر آن بر جهان سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۴۱۷ - وصل تو گر زمانه نصیب رقیب کرد

وصل تو گر زمانه نصیب رقیب کرد
شکر خدا که درد تو ما را نصیب کرد ۱

در عشق صرفه یی نبرد جز کسی که او
دنیا و آخرت همه صرف حبیب کرد ۲

عمری است کاشنای شگان در توام
بر من سگ تودوش نگاهی غریب کرد ۳

پندم مده که هیچ دل از دست رفته ات
نشنیده ام که گوش به پند ادیب کرد ۴

گلبانگ اهلی از گل رویت بلند شد
فیض جمال گل مدد عندلیب کرد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۱۶ - آن آفتاب حسن سحر میل باده کرد
گوهر بعدی:شماره ۴۱۸ - ساقیا می ده که صبر و عشق مهجور از همند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.