هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از مفاهیمی مانند عشق، مینوشی، توبه، و بهشت صحبت میکند. شاعر با استفاده از استعارهها و تصاویر شاعرانه، به بیان تجربیات عاشقانه و فلسفی خود میپردازد.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مینوشی و مفاهیم عاشقانه ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۴۲۰ - آب حیات کس بجز از جرعه کش نخورد
آب حیات کس بجز از جرعه کش نخورد
هرکس که توبه ز می آب خوش نخورد ۱
هیچ از نعیم بزم بهشتش نصیب نیست
هرکس که باده با صنمی حوروش نخورد ۲
در خون کشیدیم چکنم کز جفای بخت
دستم بدامن تو درین گیرو کش نخورد ۳
زلفت گذشت بر رخ و روی تو چین گرفت
هرگز سپاه روم شکست از حبش نخورد ۴
اهلی هزار شکر که چون شیخ خانقه
می در لباس زهد بدستار و فش نخورد ۵
هرکس که توبه ز می آب خوش نخورد ۱
هیچ از نعیم بزم بهشتش نصیب نیست
هرکس که باده با صنمی حوروش نخورد ۲
در خون کشیدیم چکنم کز جفای بخت
دستم بدامن تو درین گیرو کش نخورد ۳
زلفت گذشت بر رخ و روی تو چین گرفت
هرگز سپاه روم شکست از حبش نخورد ۴
اهلی هزار شکر که چون شیخ خانقه
می در لباس زهد بدستار و فش نخورد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۹ - مستان تو گر باغ و بهاری طلبیدند
گوهر بعدی:شماره ۴۲۱ - خوبان که همچو شمع ز نور آفریده اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
