شماره ۴۲۶ - خوبان همه محبوب دل و آفت جانند

خوبان همه محبوب دل و آفت جانند
هرچند که من وصف کنم بهتر از آنند ۱

در عبد تو شیرین دهن آن طفل نزاید
کش چاشنی شهد محبت بچشانند ۲

تیر تو نشان مردمک دیده ما کرد
صاحب نظران در همه عالم به نشانند ۳

خون گریه کند هرکه شود واقف حالم
پس حال من خسته همان به که ندانند ۴

از مردمک دیده ما وصف لبت پرس
کاندر صفت لعل لبت خون بچکانند ۵

شیرین دهنان را غم فرهاد وشان نیست
هرچند که اینطایفه دیدیم همانند ۶

غم نیست که از بهر بتان دین رود از دست
دین من و ایمان من این طرفه بتانند ۷

اهلی که ز خوبان بود امید هلاکش
وقت است که از بند امیدش برهانند ۸