شماره ۴۲۷ - خرم دلی که ره بسر کار خویش برد

خرم دلی که ره بسر کار خویش برد
گوی مراد تا بتوانست پیش برد ۱

قارون چه کرد با همه گنج زری که داشت
نادان مشقت از همه یکباره بیش برد ۲

از صد یکی بمشرب مقصود برد راه
وان ره که برد با همه آیین و کیش برد ۳

آنکس حکیم بود که دانسته وا گذاشت
نوش جهان بمردم و خود زخم نیش برد ۴

دشمن نبرد بار بمنزل به سروری
اهلی باین شکستگی و پای ریش برد ۵