شماره ۴۷۲ - خاری که راه در دل از آن جور پیشه کرد

خاری که راه در دل از آن جور پیشه کرد
از بسکه ماند در دلم آن خار ریشه کرد ۱

سنگین دلی است صورت شیرین که کوهکن
بوسی تراش ازو نتواند به تیشه کرد ۲

مردم پری به شیشه، گر از ساحری کنند
چشم خوش تو مردم ساحر بشیشه کرد ۳

هرکس که مست آهوی چشم تو گشته است
مشنو که پنجه با سگ او شیر بیشه کرد ۴

ورد فرشته بود چو اهلی طریق من
تعلیم غمزه تو مرا سحر پیشه کرد ۵