شماره ۴۷۳ - از گرد راه دل بامید تو شاد بود

از گرد راه دل بامید تو شاد بود
کایی مگر سوار دریغا که باد بود ۱

مردم چو قصد پرسش من کردی ای طبیب
قصد تو خود هلاک من نا مراد بود ۲

نگشود از ابروی تو دلم گرچه زان کمان
چشم امید منتظر صد گشاد بود ۳

ساقی من آن نیم که تو جامی مگر دهی
این جرعه شراب ز یاران زیاد بود ۴

اهلی کجا و یاد وصال تو از کجا
این بس بود که در خیال تو آمد بیاد بود ۵