هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند عشق، رنج، و تعالی روح سخن میگوید. شاعر از عشق به عنوان نیرویی متعالی یاد میکند که انسان را از دنیای مادی فراتر میبرد و به سمت معنویت سوق میدهد. همچنین، از رنجهای عشق و تحقیر دنیوی در برابر ارزشهای معنوی صحبت میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۴۷۵ - عرش و معراج نه در خورد من زار بود
عرش و معراج نه در خورد من زار بود
عرش من کرسی و معراج سردار بود ۱
سینه گر زخم تو دوزد سپر طعنه شود
رشته کاین کار کند رشته زنار بود ۲
زین چمن هرچه نه چون لاله درو داغ دلیست
گر همه شاخ گل تازه بود خار بود ۳
آن زمان بر تو وزد بوی گل باغ بهشت
که گل باغ جهان در نظرت خوار بود ۴
مستی و جامه دریدن صفت انسانست
هرکه اینها نکند صورت دیوار بود ۵
جان بخواری کشد از سینه اهلی غم عشق
همچو آن رشته که در خاک گرفتار بود ۶
عرش من کرسی و معراج سردار بود ۱
سینه گر زخم تو دوزد سپر طعنه شود
رشته کاین کار کند رشته زنار بود ۲
زین چمن هرچه نه چون لاله درو داغ دلیست
گر همه شاخ گل تازه بود خار بود ۳
آن زمان بر تو وزد بوی گل باغ بهشت
که گل باغ جهان در نظرت خوار بود ۴
مستی و جامه دریدن صفت انسانست
هرکه اینها نکند صورت دیوار بود ۵
جان بخواری کشد از سینه اهلی غم عشق
همچو آن رشته که در خاک گرفتار بود ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۴ - دور فلک که جام مرادم نمیدهد
گوهر بعدی:شماره ۴۷۶ - چو دل به وصل دهم جوریار نگذارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
