هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عشق، طبیعت و ناملایمات زندگی سخن میگوید. شاعر از زیباییهای طبیعت مانند بلبل و گل یاد میکند و در عین حال از دردهای عشق و ناسازگاریهای زندگی شکایت دارد. همچنین، به موضوعاتی مانند تقدیر و خویشتنداری اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به درد و رنج زندگی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۷۷ - وصل ما یکنفس از روی نکویی باشد
وصل ما یکنفس از روی نکویی باشد
بلبل از صحبت گل مست ببویی باشد ۱
زندگی چیست کناری و لبی بوسیدن
خاصه آنهم بکنار لب جویی باشد ۲
دشمنم طالع خویش است که یارم سازد
هر کجا سنگدل عربده جویی باشد ۳
با همه سازم و از خوی تو سوزم که چرا
بخلاف همه کس عادت و خویی باشد ۴
گرچه اهلی بسخن بلبل سیرین نفس است
گرنه ذکر تو کند بیهده گویی باشد ۵
بلبل از صحبت گل مست ببویی باشد ۱
زندگی چیست کناری و لبی بوسیدن
خاصه آنهم بکنار لب جویی باشد ۲
دشمنم طالع خویش است که یارم سازد
هر کجا سنگدل عربده جویی باشد ۳
با همه سازم و از خوی تو سوزم که چرا
بخلاف همه کس عادت و خویی باشد ۴
گرچه اهلی بسخن بلبل سیرین نفس است
گرنه ذکر تو کند بیهده گویی باشد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۶ - چو دل به وصل دهم جوریار نگذارد
گوهر بعدی:شماره ۴۷۸ - هرکه سوی قبله مقصود رو میآورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.