هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از مولانا بیانگر عشق بیقید و شرط به معشوق است. شاعر تأکید میکند که عشق واقعی فراتر از دین و آیین است و نمیتوان آن را با قوانین مرسوم محدود کرد. او از طبیعت و عناصری مانند گل و میوهها به عنوان نمادهایی برای بیان احساساتش استفاده میکند و بر اهمیت پاکی و صفای باطن برای درک عشق حقیقی تأکید دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات و استعارههای به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارند تا به طور کامل درک شوند.
شماره ۴۷۹ - ترک دین بهر تو چون عاشق مسکین ندهد
ترک دین بهر تو چون عاشق مسکین ندهد
کفر باشد که برای تو کسی دین ندهد ۱
رسم عادت بهل ایخواجه که افتاده عشق
ترک معشوق پی ملت و آیین ندهد ۲
دست در دامن گل زن که خس و خار چمن
گر صدش آب دهی سنبل و نسرین ندهد ۳
هم می کوثر و هم آب عنب جوی که دوست
نه کریمی است که گر آن ندهد این ندهد ۴
تا نشویی دهن از سرکه ابرو ترشان
هرگزت ساقی ما شربت نوشن ندهد ۵
طوطی ساده دل آموخت ز آیینه سخن
کس بمرغ چمنی عشق تو تلقین ندهد ۶
قصه شوق بگو اهلی و اندیشه مکن
سخن راست کرا زهره؟ که تمکین ندهد ۷
کفر باشد که برای تو کسی دین ندهد ۱
رسم عادت بهل ایخواجه که افتاده عشق
ترک معشوق پی ملت و آیین ندهد ۲
دست در دامن گل زن که خس و خار چمن
گر صدش آب دهی سنبل و نسرین ندهد ۳
هم می کوثر و هم آب عنب جوی که دوست
نه کریمی است که گر آن ندهد این ندهد ۴
تا نشویی دهن از سرکه ابرو ترشان
هرگزت ساقی ما شربت نوشن ندهد ۵
طوطی ساده دل آموخت ز آیینه سخن
کس بمرغ چمنی عشق تو تلقین ندهد ۶
قصه شوق بگو اهلی و اندیشه مکن
سخن راست کرا زهره؟ که تمکین ندهد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۶۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۸ - هرکه سوی قبله مقصود رو میآورد
گوهر بعدی:شماره ۴۸۰ - نیست جان رفتن که نور از چشم روشن میرود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.