شماره ۴۹۰ - هرکه چون باد از سر کوی تو بیرون میرود

هرکه چون باد از سر کوی تو بیرون میرود
کس نمیداند که از آشفتگی چون میرود ۱

پای رفتن نیست عاشق را کزین دربگذرد
میفشاند سیل اشک از چشم و در خون میرود ۲

پیش لیلی گر رود از چشم مجنون خون چه شد
آه از آنساعت که او از چشم مجنون میرود ۳

جان نکو بیرون کن از تن تا درآیم در دلت
چون تویی ای جان من از خویش بیرون میرود ۴

خون من دامان گردون چون شفق خواهد گرفت
بسکه خون دل ز چشم از جور گردون میرود ۵

چرخ اگر بدمهر شد کس را نکرد از مهر منع
بر من از جور فلک ظلم تو افزون میرود ۶

گر بافسون چاره بیچارگان سازد حکیم
کور مادرزاد اهلی کی به افسون میرود ۷