هوش مصنوعی:
این شعر از عشق ناامید و دردهای عاشقانه سخن میگوید. شاعر بیان میکند که عشق به معشوق چنان عمیق است که حتی با رنجهای فراوان نیز از بین نمیرود. او از مقایسههایی مانند پروانه و شمع استفاده میکند تا نشان دهد عاشق بدون معشوق نمیتواند به زندگی ادامه دهد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات درد و ناامیدی عاشقانه نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۴۹۱ - از صحبت ما درد کشان بازنخیزد
از صحبت ما درد کشان بازنخیزد
صد شیشه دل بشکند آواز نخیزد ۱
بگذار که دل برکند از مهر تو عاشق
کاین مهر گیا گر بکنی باز نخیزد ۲
در گلشن فردوس اگر سرو نشانند
خوشتر ز تو ای سرو سرافراز نخیزد ۳
نردی است نظر بازی ما کز سر آن نرد
تا جان ندهد عاشق جان باز نخیزد ۴
پروانه دل گر نبود میل هلاکش
پیش رخت ای شمع بپرواز نخیزد ۵
زان خانه خراب است چنین اهلی بیدل
کز کوی تو ای خانه برانداز نخیزد ۶
صد شیشه دل بشکند آواز نخیزد ۱
بگذار که دل برکند از مهر تو عاشق
کاین مهر گیا گر بکنی باز نخیزد ۲
در گلشن فردوس اگر سرو نشانند
خوشتر ز تو ای سرو سرافراز نخیزد ۳
نردی است نظر بازی ما کز سر آن نرد
تا جان ندهد عاشق جان باز نخیزد ۴
پروانه دل گر نبود میل هلاکش
پیش رخت ای شمع بپرواز نخیزد ۵
زان خانه خراب است چنین اهلی بیدل
کز کوی تو ای خانه برانداز نخیزد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹۰ - هرکه چون باد از سر کوی تو بیرون میرود
گوهر بعدی:شماره ۴۹۲ - خوشباس که روزی گل امید برآید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.