شماره ۵۰۰ - شوخی که خون من چو می ناب مبخورد

شوخی که خون من چو می ناب مبخورد
شاخ گلی است کز دل من آب میخورد ۱

هرگه فکند بر گل رخ زلف تابدار
مارا چو شمع رشته جان تاب میخورد ۲

دل باخراش ناوک او خوش بود مرا
عود آنزمان خوش است که مضراب میخورد ۳

باور مکن که گوشه نشین گشت چشم او
مست است و می بگوشه محراب میخورد ۴

دل صید زخم دار وز دست و زبان خلق
هرجا که رفت ناوک پرتاب میخورد ۵

بهر خدا مگوی بدشمن حدیث تلخ
کاین نیش زهر بر دل احباب میخورد ۶

اهلی ز اضطراب تو دانی که آگه است
صیدی که تشنه خنجر قصاب میخورد ۷