گفتار در صبر بر ناتوانی به امید بهی

کمال است در نفس مرد کریم
گرش زر نباشد چه نقصان و سیم؟ ۱

مپندار اگر سفله قارون شود
که طبع لئیمش دگرگون شود ۲

وگر درنیابد کرم پیشه، نان
نهادش توانگر بود همچنان ۳

مروت زمین است و سرمایه زرع
بده کاصل خالی نماند ز فرع ۴

خدایی که از خاک مردم کند
عجب باشد ار مردمی گم کند ۵

ز نعمت نهادن بلندی مجوی
که ناخوش کند آب استاده بوی ۶

به بخشندگی کوش کآب روان
به سیلش مدد می‌رسد ز آسمان ۷

گر از جاه و دولت بیفتد لئیم
دگر باره نادر شود مستقیم ۸

وگر قیمتی گوهری غم مدار
که ضایع نگرداندت روزگار ۹

کلوخ ارچه افتاده بینی به راه
نبینی که در وی کند کس نگاه ۱۰

وگر خردهٔ زر ز دندان گاز
بیفتد، به شمعش بجویند باز ۱۱

بدر می‌کنند آبگینه ز سنگ
کجا ماند آیینه در زیر زنگ؟ ۱۲

هنر باید و فضل و دین و کمال
که گاه آید و گه رود جاه و مال ۱۳