شماره ۵۲۴ - بر من از دورش بنوبت ساغر می میرسد

بر من از دورش بنوبت ساغر می میرسد
نوبت ما یارب از دور فلک کی میرسد ۱

مرهمی تا کی رسد بر ریش دل از لعل او
حالیا زان غمزه ام زخم پیاپی میرسد ۲

عاشق لب تشنه را از ساقی دور فلک
دیده پرخون میشود تا جرعه یی می میرسد ۳

در تحمل جان سخت من چو سنگ خاره است
زینهمه سختی که بر جان من از وی میرسد ۴

باد اگر بر استخوانم میوزد از سوز دل
آتش سوزنده را ماند که بر نی میرسد ۵

صبر کن از زخم دل اهلی که آن ابرو کمان
مرهمی گرمی نهد صد ناوک از پی میرسد ۶