هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از غمزه‌های معشوق و تأثیر آن بر عاشق سخن می‌گوید. شاعر از مستی عشق و ویرانی‌های ناشی از آن یاد می‌کند و به مفاهیمی مانند فتنه، باده‌نوشی، و بی‌اعتباری دنیا اشاره دارد. در نهایت، شاعر از رازگشایی دل‌ها و بی‌اعتنایی به دو جهان سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره‌های غیرمستقیم به باده‌نوشی و مفاهیم پیچیده‌تر ادبی وجود دارد که مناسب سنین بالاتر است.

شماره ۵۲۹ - اطیفه عجب از غمزه نرگست دادند

اطیفه عجب از غمزه نرگست دادند
که عالمی کشد و خاطری برنجاند ۱

خراب مستی آن عاشقم که در گامش
چو جرعه یی بفشانند جان برافشاند ۲

ز باد فتنه میان من و فرج گرد است
سفال باده بیاور که گرد بنشاند ۳

به خاک میدکده تنها نه من فرو ماندم
که صدهزار چو قارون بخود فروماند ۴

ندانم از در دلها چه یافتی اهلی
که همتت دو جهان را بهیچ نستاند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۲۸ - چون ننالم که ز عشقم همه بیداد رسد
گوهر بعدی:شماره ۵۳۰ - خوشم به هجر تو گر وصل صد حضور آرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.