هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از غمزههای معشوق و تأثیر آن بر عاشق سخن میگوید. شاعر از مستی عشق و ویرانیهای ناشی از آن یاد میکند و به مفاهیمی مانند فتنه، بادهنوشی، و بیاعتباری دنیا اشاره دارد. در نهایت، شاعر از رازگشایی دلها و بیاعتنایی به دو جهان سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به بادهنوشی و مفاهیم پیچیدهتر ادبی وجود دارد که مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۵۲۹ - اطیفه عجب از غمزه نرگست دادند
اطیفه عجب از غمزه نرگست دادند
که عالمی کشد و خاطری برنجاند ۱
خراب مستی آن عاشقم که در گامش
چو جرعه یی بفشانند جان برافشاند ۲
ز باد فتنه میان من و فرج گرد است
سفال باده بیاور که گرد بنشاند ۳
به خاک میدکده تنها نه من فرو ماندم
که صدهزار چو قارون بخود فروماند ۴
ندانم از در دلها چه یافتی اهلی
که همتت دو جهان را بهیچ نستاند ۵
که عالمی کشد و خاطری برنجاند ۱
خراب مستی آن عاشقم که در گامش
چو جرعه یی بفشانند جان برافشاند ۲
ز باد فتنه میان من و فرج گرد است
سفال باده بیاور که گرد بنشاند ۳
به خاک میدکده تنها نه من فرو ماندم
که صدهزار چو قارون بخود فروماند ۴
ندانم از در دلها چه یافتی اهلی
که همتت دو جهان را بهیچ نستاند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲۸ - چون ننالم که ز عشقم همه بیداد رسد
گوهر بعدی:شماره ۵۳۰ - خوشم به هجر تو گر وصل صد حضور آرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.