هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و هجران، صبر و انتظار، و زیبایی معشوق سخن میگوید. او از نور و صفای دل، صحبت مستان، و مقایسه معشوق با خورشید و گل یاد میکند. همچنین، اشارهای به بهشت و پیام دوست دارد که نشاندهنده جنبههای عرفانی شعر است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۵۳۰ - خوشم به هجر تو گر وصل صد حضور آرد
خوشم به هجر تو گر وصل صد حضور آرد
که این صفای دل افزاید آن غرور آرد ۱
درآ بصحبت مستان که شمع قامت تو
بیکقدم که نهد صد صفا و نور آرد ۲
بروزگار تو از صابری نشان نبود
مگر که مادر گیتی دل صبور آرد ۳
کرا مجال؟ بنزدیکی توای خورشید
که تاب دیدن خورشید هم زدور آرد؟ ۴
اگر نسیم تو ای گل صبا برد در باغ
هزار بلبل شوریده در نفور آرد ۵
کسی که در سر کوی تو سرزند برخشت
اگر حکایت جنت کند قصور آرد ۶
پیام دوست که آرد به بیکسان اهلی
سروش غیب مگر مژده سرور آرد ۷
که این صفای دل افزاید آن غرور آرد ۱
درآ بصحبت مستان که شمع قامت تو
بیکقدم که نهد صد صفا و نور آرد ۲
بروزگار تو از صابری نشان نبود
مگر که مادر گیتی دل صبور آرد ۳
کرا مجال؟ بنزدیکی توای خورشید
که تاب دیدن خورشید هم زدور آرد؟ ۴
اگر نسیم تو ای گل صبا برد در باغ
هزار بلبل شوریده در نفور آرد ۵
کسی که در سر کوی تو سرزند برخشت
اگر حکایت جنت کند قصور آرد ۶
پیام دوست که آرد به بیکسان اهلی
سروش غیب مگر مژده سرور آرد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲۹ - اطیفه عجب از غمزه نرگست دادند
گوهر بعدی:شماره ۵۳۱ - صید آن شوخم که هرگه بزم عشرت مینهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.