شماره ۵۳۳ - نصیب کوهکن از وصل دوست چون باشد

نصیب کوهکن از وصل دوست چون باشد
که سنگ تفرقه اش کوه بیستون باشد ۱

ننالم از تو گرم جای لطف قهر کنی
که بر من این ستم از بخت واژگون باشد ۲

کجا ز شوق وصالت سخن کنم با کس
گرم نه سرزنش از تهمت جنون باشد ۳

مراد من بده و با رقیب هم منشین
که درد رشک ز نومیدی ام فزون باشد ۴

تو آب خضری و لب تشنه چون زید بی تو
وگر زید مگر از گریه غرق خون باشد ۵

کسیکه روی تو دید و نشست با تو دمی
تو خود بگو که دگر بی رخ تو چون باشد ۶

پر است ساغر چشمم ز خون دل اهلی
اگرچه کاسه درویش سرنگون باشد ۷