خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که بر اهمیت رفتار جسورانه و اصیل تأکید دارد، از عشق و رندی سخن میگوید و به انتقاد از ریاکاری و زهد ظاهری میپردازد. همچنین، اشارهای به عشق و فداکاری دارد و از جستجوی حقیقت در جای نادرست هشدار میدهد.
مفاهیم عمیق عرفانی، انتقادهای اجتماعی و اشاره به موضوعاتی مانند رندی و مستی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا نامناسب باشد. درک این متن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۵۳۲ - سر بجای پای در میخانه میباید نهاد
سر بجای پای در میخانه میباید نهاد
جای مردان را قدم مردانه میباید نهاد ۱
گر خراباتی و مستی جامه رندی بپوش
ورنه این زهد و ورع در خانه میباید نهاد ۲
اندک اندک چند سوزد کس بداغ عاشقی
داغ دل یکباره چون پروانه میباید نهاد ۳
واعظا، ما نیز بیداریم پر افسون مدم
کودکان را گوش بر افسانه میباید نهاد ۴
اهلی آن گنجی که میجویی در این ویرانه نیست
پا برون زین عالم ویرانه میباید نهاد ۵
جای مردان را قدم مردانه میباید نهاد ۱
گر خراباتی و مستی جامه رندی بپوش
ورنه این زهد و ورع در خانه میباید نهاد ۲
اندک اندک چند سوزد کس بداغ عاشقی
داغ دل یکباره چون پروانه میباید نهاد ۳
واعظا، ما نیز بیداریم پر افسون مدم
کودکان را گوش بر افسانه میباید نهاد ۴
اهلی آن گنجی که میجویی در این ویرانه نیست
پا برون زین عالم ویرانه میباید نهاد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳۱ - صید آن شوخم که هرگه بزم عشرت مینهد
گوهر بعدی:شماره ۵۳۳ - نصیب کوهکن از وصل دوست چون باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
