خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری از حافظ است که به موضوعاتی مانند عشق، رنج، و فلسفه زندگی میپردازد. در آن از تشبیهات و استعارههای مختلفی مانند دیوانه، ساربان، و ساقی استفاده شده است تا مفاهیم عمیق عاشقانه و انسانی را بیان کند.
متن دارای مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و مرگ ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۵۴۱ - هرکه شد سامان طلب پیوسته دردسر کشد
هرکه شد سامان طلب پیوسته دردسر کشد
وقت آن دیوانه خوش کش دردسر کمتر کشد ۱
ساربان گرم ازچه رانی محمل لیلی چنین
نرم ران چندانکه مجنون خاری از پا درکشد ۲
ساقیا غافل مباش از حال خاموشی که او
پرکند ساغر ز خون دیده و دم در کشد ۳
چون مرا از دیدن آن شوخ بیم مردن است
آه اگر روزی بقصد کشتنم خنجر کشد ۴
تنک میبیند جهان بر خویشتن اهلی بسی
رخت ازین عالم مگر در عالم دیگر کشد ۵
وقت آن دیوانه خوش کش دردسر کمتر کشد ۱
ساربان گرم ازچه رانی محمل لیلی چنین
نرم ران چندانکه مجنون خاری از پا درکشد ۲
ساقیا غافل مباش از حال خاموشی که او
پرکند ساغر ز خون دیده و دم در کشد ۳
چون مرا از دیدن آن شوخ بیم مردن است
آه اگر روزی بقصد کشتنم خنجر کشد ۴
تنک میبیند جهان بر خویشتن اهلی بسی
رخت ازین عالم مگر در عالم دیگر کشد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴۰ - چشم صاحب دل نظر چون بر رخ گل میکند
گوهر بعدی:شماره ۵۴۲ - عجب که شمع شبی در سرای من سوزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
