شماره ۵۴۲ - عجب که شمع شبی در سرای من سوزد

عجب که شمع شبی در سرای من سوزد
من آن نیم که کسی از برای من سوزد ۱

مجال خواب چو شمعم بهیچ پهلو نیست
ز بسکه داغ تو سر تا بپای من سوزد ۲

چنین که آتش آهم زبانه زد ترسم
که آه من دگری را بجای من سوزد ۳

اگر فرو نخورم ناله در جگر بیم است
که همدمان مرا ناله های من سوزد ۴

شرار سینه نه تنها بلای من اهلی است
که هرکه مینگرم در بلای من سوزد ۵