هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر درد عشق و رنجهای ناشی از آن است. شاعر از عشق به معشوق، رنجهای روحی، و ناامیدیهای زندگی سخن میگوید و از مفاهیمی مانند عشق، رنج، صبر، و امید استفاده میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و ادبی نیاز به دانش پایهای از ادبیات فارسی دارند.
شماره ۵۴۶ - گر مست تو آهی ز سر درد برآرد
گر مست تو آهی ز سر درد برآرد
از خاک تن مدعیان گرد برآرد ۱
گر بر دمد از خاک من خسته گیاهی
بی باد خزانی ورق زرد برآرد ۲
صد خانه بفریاد شب از من که درین کوی
تا چند فغان این سگ شبگرد برآرد ۳
خامست دل صومعه پرورد و خوش آن دل
کش پیر مغان میکده پرورد برآرد ۴
مرد از غم یوسف چو زلیخا نزند آه
افغان ز محبت دل نامرد برآرد ۵
مشکل که نسوزد دل آزاده اهلی
کاین آه تو دود از دل بیدرد برآرد ۶
از خاک تن مدعیان گرد برآرد ۱
گر بر دمد از خاک من خسته گیاهی
بی باد خزانی ورق زرد برآرد ۲
صد خانه بفریاد شب از من که درین کوی
تا چند فغان این سگ شبگرد برآرد ۳
خامست دل صومعه پرورد و خوش آن دل
کش پیر مغان میکده پرورد برآرد ۴
مرد از غم یوسف چو زلیخا نزند آه
افغان ز محبت دل نامرد برآرد ۵
مشکل که نسوزد دل آزاده اهلی
کاین آه تو دود از دل بیدرد برآرد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴۵ - چشم ز ناز یوسفش سوی پدر نمی فتد
گوهر بعدی:شماره ۵۴۷ - گویند شب جمعه مخور می که غم آرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.