هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، بیانگر درد عشق و رنج‌های ناشی از آن است. شاعر از عشق به معشوق، رنج‌های روحی، و ناامیدی‌های زندگی سخن می‌گوید و از مفاهیمی مانند عشق، رنج، صبر، و امید استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و ادبی نیاز به دانش پایه‌ای از ادبیات فارسی دارند.

شماره ۵۴۶ - گر مست تو آهی ز سر درد برآرد

گر مست تو آهی ز سر درد برآرد
از خاک تن مدعیان گرد برآرد ۱

گر بر دمد از خاک من خسته گیاهی
بی باد خزانی ورق زرد برآرد ۲

صد خانه بفریاد شب از من که درین کوی
تا چند فغان این سگ شبگرد برآرد ۳

خامست دل صومعه پرورد و خوش آن دل
کش پیر مغان میکده پرورد برآرد ۴

مرد از غم یوسف چو زلیخا نزند آه
افغان ز محبت دل نامرد برآرد ۵

مشکل که نسوزد دل آزاده اهلی
کاین آه تو دود از دل بیدرد برآرد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۴۵ - چشم ز ناز یوسفش سوی پدر نمی فتد
گوهر بعدی:شماره ۵۴۷ - گویند شب جمعه مخور می که غم آرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.