شماره ۵۵۲ - بهر جان قصد تو گر بر دل مجروح بود

بهر جان قصد تو گر بر دل مجروح بود
جان به شکرانه دهد هر که سبکروح بود ۱

مردم ای مرهم دل عاقبت انصاف بده
دل من تا بکی از داغ تو مجروح بود ۲

در چنین بحر بلا مردمک دیده بس است
که بطوفان غم آسوده تر از نوح بود ۳

در مسجد همه وقتی نگشایند به خلق
در میخانه عشق است که مفتوح بود ۴

جان من با تو توان نسبت شخصی کردن
که سرا پای وجودش همه از روح بود ۵

حال اهلی که چه شمع از غم دل میسوزد
گر نیاید بزبان پیش تو مشروح بود ۶