شماره ۵۵۴ - گر نه چاه دقنت عقل زره می فکند

گر نه چاه دقنت عقل زره می فکند
جان من یوسف دل را که به چه می فکند؟ ۱

در دلم جذبه مهری عجب از خال تو بود
که به هر ره که رود سوی تو ره می فکند ۲

بر گرفتاری پروانه دلش می سوزد
هرکه بر شمع جمال تو نگه می فکند ۳

تن بیمار من از ضعف چنان گشت که مور
میکشد گاه بخاک ره و گه می فکند ۴

بر در صومعه اهلی چه شود اشک فشان
تخم امید چه در خاک سیه می فکند ۵