هوش مصنوعی: این شعر از حافظ بیانگر درد و رنج عاشقانه، انتظار و امید به رحمت و توجه معشوق است. شاعر از سوختن دل، انتظار برای دیدار معشوق، و بی‌اعتنایی به دنیا سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که رقیبان از در معشوق دور بمانند. همچنین، او از دیوانگی عشق و بی‌قراری خود می‌گوید.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند دیوانگی و شوریدگی نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.

شماره ۵۵۵ - هر که آگه ز دل سوخته من باشد

هر که آگه ز دل سوخته من باشد
بخدا رحم کند گر همه دشمن باشد ۱

آفتابا، نفسی خانه من روشن کن
چند گوشم به در و چشم به روزن باشد ۲

برق رخسار بتان گر همه عالم سوزد
چه غم آنرا که چو من سوخته خرمن باشد ۳

گر بود ساقی گلچهره چه حاجت بچمن
گل بدست ر که عالم همه گلشن باشد ۴

عالم از سرو قدان گر همه گلشن گردد
مرغ عاشق نظرش بر گل و سوسن باشد ۵

تا چو گردم نکند از در او دور رقیب
مهل ای گریه که گردیش بدامن باشد ۶

بزم ما تیره کند اهلی شوریده به آه
جای دیوانه همان به که بگلخن باشد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۵۴ - گر نه چاه دقنت عقل زره می فکند
گوهر بعدی:شماره ۵۵۶ - بر مرگ رقیبان تو خرم نتوان بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.