هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و فلسفی است. شاعر از عشق و دلبستگی شدید به معشوق سخن میگوید و اشاره میکند که بدون دیدن روی معشوق، حتی در بهشت نیز آرامش ندارد. همچنین، او از رقابت و حسادت در عشق و تأثیرات آن بر روح و روان انسان میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند رقابت و حسادت نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.
شماره ۵۵۶ - بر مرگ رقیبان تو خرم نتوان بود
بر مرگ رقیبان تو خرم نتوان بود
دلشاد بمرگ همه عالم نتوان بود ۱
بی سلسله اینست پریشانی زلفت
ز آشفتگی زلف تو درهم نتوان بود ۲
در خلد برین با همه اسباب فراغت
بالله که بی روی تو یکدم نتوان بود ۳
گفتم که چه مجنون ننهم دل به ملامت
گر عشق چنین است چنان هم نتوان بود ۴
اهلی ز سگ کوی تو بتان مردمی آموخت
بی خدمت این طایفه آدم نتوان بود ۵
دلشاد بمرگ همه عالم نتوان بود ۱
بی سلسله اینست پریشانی زلفت
ز آشفتگی زلف تو درهم نتوان بود ۲
در خلد برین با همه اسباب فراغت
بالله که بی روی تو یکدم نتوان بود ۳
گفتم که چه مجنون ننهم دل به ملامت
گر عشق چنین است چنان هم نتوان بود ۴
اهلی ز سگ کوی تو بتان مردمی آموخت
بی خدمت این طایفه آدم نتوان بود ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵۵ - هر که آگه ز دل سوخته من باشد
گوهر بعدی:شماره ۵۵۷ - عشق گنجینه اسرار الهی باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.