شماره ۵۶۸ - مایه خوبی غم بیچارگان خوردن بود

مایه خوبی غم بیچارگان خوردن بود
خوبی خورشید هم از ذره پروردن بود ۱

ایکه عاشق میشوی از خون دل خوردن منال
عشق ورزیدن بخوبان خون دل خوردن بود ۲

عاشقی هرچند افروزد چراغ دل چو شمع
اولش سوز و گداز و آخرش مردن بود ۳

ای خوش آن جنگی که افتد در میان دوستان
آخر از صلح و صفاشان دست در گردن بود ۴

نیستش پروای کس آنشوخ و کس را دل نماند
وای اگر آن بیوفا در قصد دل بردن بود ۵

یار اگر افزون ز خورشیدست ما از ذره کم
با ضعیفان خشم و بدمهری ستم کردن بود ۶

گر چو شمعت عشق سوزد اهلی از مردن به است
سوختن دلگرمی و مردن دل افسردن بود ۷