شماره ۵۸۱ - روزی که ماه ابروی آن شوخ کم نمود

روزی که ماه ابروی آن شوخ کم نمود
روزی بما گذشت که صد سال غم نمود ۱

در سینه تخم مهر چه حاصل دهد که بخت
از زخم ناخنم همه داس ستم نمود ۲

جان بخشدت سگم چو قدم بر سرم نهد
مارا سگ تو هم قدم و هم کرم نمود ۳

تا یافتیم پایه معراج نیستی
راه هزار ساله بما یک قدم نمود ۴

عشق تو بسته بود ره از شش جهت بخلق
هجرت دلیل ما شد و راه عدم نمود ۵

گر راه کعبه بر دگران میزند صنم
اهلی دلش بکعبه دل آن صنم نمود ۶